Afgelopen zaterdag werd prinses Alexia, de tweede dochter van prins Willem Alexander en prinses Maxima gedoopt in de dorpskerk in Wassenaar. Haags Nieuwsblad was erbij en doet verslag.
Het ís een privé-aangelegenheid, maar qua organisatie verschilde het niet veel van een staatszaak. Straten afgezet met hekken en bewaakt door politieagenten in groot tenue. Auto’s en bussen met gasten rijden af en aan. Langs de hekken Oranjefans, soms uitgedost in de wonderlijkste oranjecreaties. De Wassenaarders zelf kijken er niet echt van op en de meesten vinden het gewoon leuk. Maar er klinkt ook commentaar: “Moet dat nou, met die enorme bussen door die smalle straatjes?”
VIP spotting
Binnen in de extra opgeknapte en met bloemen versierde kerk, waar dominee van der Boon later nog zou refereren aan “al diegenen die hun steentje hebben bijgedragen aan hoe wij op deze wijze bij elkaar konden komen” proberen aanwezige verslaggevers vooral om een glimp op te vangen van beroemde gasten. “Daar loopt Emily Bremers” wijst een goed ingevoerde journaliste. “Ze is nu met een baron getrouwd”. Waarna ze aan haar enigszins verbaasde gesprekspartner uitlegt dat Willem-Alexander en Maxima nog veel contact hebben met deze ex-vriendin van de kroonprins. “Ze gaat ook regelmatig met hen mee op wintersport”. Veel aandacht natuurlijk ook voor de kleding en vooral de hoofdbedekking van de hoge gasten: “Hoedjes zijn uit, haarstukjes zijn de nieuwe trend”, stelt een journaliste geroutineerd vast.
Rechts in de kerk zitten vertegenwoordigers van de landelijke politiek. De voorzitters van de Eerste - en Tweede Kamer zijn er. Vice- premier Zalm, en natuurlijk ook
minister president Balkenende. Want prive-aangelegenheid of niet, ook dít meisje valt, als derde in de lijn van troonopvolging, onder de ministeriële verantwoordelijkheid.
Ontspannen en persoonlijk
Een ontspannen Willem-Alexander en Maxima zien er op en top uit als blije ouders, als dominee van der Boon het heeft over “mooie, maar vooral ook lieve dochters”. Ook koningin Beatrix is in de eerste plaats een trotse oma, vooral als later in de dienst de kinderen worden binnengebracht. Net als haar vader in 1970 bij de doop van zijn broer Constantijn, is Amalia nieuwsgierig, beweeglijk en trekt ze veel aandacht, totdat ze tenslotte enigszins tot rust komt op de schoot van mevrouw Zorreguieta, die daar zichtbaar van geniet. Hoe sommige Nederlanders ook over haar mogen denken, voor Amalia is zij gewoon oma.
De kerkdienst valt op door de nadruk op het persoonlijke. De voorganger refereert aan de bewuste keus van de doopouders om hun dochter te laten dopen in de kerkgemeenschap waar zij ook deel van uitmaken. Veel ruimte is er ook voor muziek, die door de doopouders zelf is uitgezocht. Prinses Maxima geniet met gesloten ogen van de zang van
Christianne Stotijn en van het Residentie Kamerkoor, dat met enthousiaste gebaren en af en toe een knipoog wordt geleid door dirigent Jos Vermunt. Het optreden van de kindercantorij roept vooral vertederde blikken op.
Prinses Alexia wordt, net als haar zus, gedoopt met water uit de rivier de Jordaan dat speciaal door vrienden uit Israël is gehaald. Willem-Alexander spreekt helder de namen uit waaronder zijn dochter ‘bekend zal zijn bij God en mensen’: “Alexia Juliana Marcela Laurentien”. De peetouders van de dopelinge spreken ieder hun persoonlijke wens uit: “Oprechte vriendschap”, wenst jonkheer De Beaufort het prinsesje toe. “Love and Affection” wenst Juan Zorreguieta. “Dat zij mag opgroeien tot een sterke, genereuze vrouw”, is de bede van prinses Mathilde van België. En oom Friso wenst zijn nichtje: “De vrijheid om je eigen levensweg te kiezen”.
“Verslavend”
